5 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ:Κάθε μέρα - Μέρα περιβάλλοντος

To Παναττικό Δίκτυο Κινημάτων Πόλης & Ενεργών Πολιτών,μέλος του οποίου είναι και το Πάμε Αλλιώς,εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση γιά την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος στις 5 Ιούνη 2009.
Στην ανακοίνωση αυτή γιά τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου μεταξύ άλλων τονίζεται:"Την Κυριακή 7 Ιουνίου θα γίνουν οι Ευρωεκλογές. Στην προεκλογική περίοδο ελάχιστα ειπώθηκαν για το περιβάλλον από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, και όσα ειπώθηκαν «για την πράσινη ανάπτυξη» δεν ήταν παρά μια σκέτη φιλολογία. Τα έργα τους και οι παραλήψεις τους το αποδεικνύουν. Προτεραιότητα των εκάστοτε κυβερνήσεων είναι η εξασφάλιση υπερκερδών στους μεγαλοκατακσευαστές, στους μεγαλέμπορους, στο βιομηχανοποιημένο τουρισμό κ.λπ. αδιαφορώντας για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.
Υπάρχει όμως ελπίδα, και αυτή η ελπίδα είναι τα ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΗΣ, οι πολίτες που οργανώνονται και αγωνίζονται με διάφορες μορφές δράσης, μέσα από επιτροπές, συλλόγους, συνελεύσεις συνοικιών, και συντονισμένα, με συνέπεια και με αλληλεγγύη υπερασπίζονται το αστικό και το φυσικό περιβάλλον, όχι μόνο την 5η Ιουνίου, αλλά κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή".

Ολόκληρη η ανακοίνωση

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1972 θέσπισε την 5η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως οι «παγκόσμιες ημέρες» που έχει θεσπίσει ο ΟΗΕ για διάφορα θέματα, δεν λύνουν από μόνες τους τα προβλήματα. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, το πρόβλημα του περιβάλλοντος θα είχε λυθεί εδώ και 37 χρόνια.
Η σημερινή ημέρα προσφέρεται για έναν απολογισμό, τι έκαναν και τι δεν έκαναν οι κυβερνήσεις, η Αυτοδιοίκηση, αλλά και εμείς οι πολίτες στο μέτρο που μας αναλογεί, για να προστατέψουν το περιβάλλον. Και ο απολογισμός, δυστυχώς για τη χώρα μας, είναι και για φέτος δυσμενής για το περιβάλλον. Αναφέρουμε μόνο ορισμένα βασικά στοιχεία , από αυτά που έχουμε συγκεντρώσει από τους ενεργούς πολίτες και τα κινήματα πόλης που συντονίζουν τους αγώνες μέσω του ΠΔΚΠ:

1. Οι ορεινοί όγκοι της Αττικής δεν προστατεύονται, αντίθετα α) με τις διανοίξεις περιφερειακών Λεωφόρων (Υμηττός, Ποικίλο - Αιγάλεω) β) με τον αποχαρακτηρισμό δασικών περιοχών (Ανατολική Πάρνηθα, Πεντέλη) κ.λπ. ο χαρακτήρας των βουνών αλλοιώνεται.
2. Το θαλάσσιο μέτωπο κατά μήκος της Λ. Ποσειδώνος δεν αναδεικνύεται, πολλές παραλίες παραμένουν «ιδιωτικές» και μη προσβάσιμες στους πολίτες, ενώ αυθαίρετα κτίσματα και χρήσεις δεν εκδιώκονται παρά την θέσπιση ειδικού ΠΔ/τος από το 2004, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή ούτε καν η δημιουργία ενιαίου πεζόδρομου/ποδηλατόδρομου, όπως κατά καιρούς εξαγγέλλεται .
3. Νέες επιβαρύνσεις με ρύπους, προερχόμενοι από το Θριάσιο/Ελευσίνα απειλούν να κατακλείσουν το λεκανοπέδιο με τις επεκτάσεις και τις νέες μονάδες των ΕΛΠΕ Ελευσίνας (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ), τη δημιουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Χαλυβουργική κ.λπ. Οι νέες «επενδύσεις» στην ηλεκτροπαραγωγή, στην περιοχή της πρωτεύουσας, και η επιβολή ενός καταναλωτικού και ενεργοβόρου τρόπου ζωής, αντί να μας οδηγήσουν προοδευτικά στην απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, θα επιβαρύνουν το λεκανοπέδιο με νέους ρύπους και θα συμβάλλουν στην αύξηση του φαινομένου του θερμοκηπίου.
4. Το Εθνικό Χωροταξικό καθώς και το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας - Αττικής που κατατέθηκε πρόσφατα δεν έχουν ξεκάθαρη θέση για την προστασία της υπαίθρου/ αγροτικού χώρου και για την ανάσχεση των επεκτάσεων, ενώ για την πολεοδομική αναβάθμιση είναι γενικόλογα και σε επίπεδο ευχολόγιου, χωρίς να εγγυώνται μια ανατροπή της μέχρι σήμερα ακολουθούμενης πολεοδομικής πολιτικής αποσπασματικών ρυθμίσεων.
5. Οι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας και του Πειραιά, Γουδή, Ελληνικό, Ελαιώνας, Στρατόπεδα, ΧΡΩΠΕΙ, Λιπάσματα Δραπετσώνας, δεν αποδίδονται στην πόλη για Μητροπολιτικά (αστικά) Πάρκα, παρά τις σχετικές κατευθύνσεις του ισχύοντος ΡΣΑ, διατηρώντας χαμηλή την ποιότητα της ζωής στην πόλη. Επιπρόσθετα πολλοί θεσμοθετημένοι Κοινόχρηστοι Χώροι αποχαρακτηρίζονται καθημερινά από το ΥΠΕΧΩΔΕ, μετά από αποφάσεις δικαστηρίων, λόγω της αδυναμίας/απροθυμίας των ΟΤΑ να αναλάβουν τα κόστη απαλλοτρίωσης.
6. Η πρόσφατη εξαγγελία του ΥΠΕΧΩΔΕ για την νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων κ.λπ. επιβραβεύει την αυθαιρεσία και δημιουργεί τις προϋποθέσεις να αυξηθούν στο μέλλον οι αυθαιρετούντες για άλλα θέματα, αφού εάν «πληρώσουν μπορούν να το σώσουν»..
7. Οι μικροί, αλλά τόσοι σημαντικοί ελεύθεροι χώροι στην καρδιά της Αθήνας απειλούνται . Η κυκλοφορία των ΑΜΕΑ, των πεζών, και των ποδηλατών δυσχεραίνεται (το Μετρό δεν δέχεται τη μεταφορά ποδηλάτων). Οι πλατείες και πρασιές έχουν καταληφθεί από τα τραπεζοκαθίσματα, η υπαίθρια διαφήμιση επεκτείνεται παρανόμως, τα καταστήματα της νύχτας επιβάλλουν τους «δικούς τους» κανόνες, κ.λπ. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την ηχορύπανση, την οπτική ρύπανση και τις ακτινοβολίες (κεραίες κινητής τηλεφωνίας, Κέντρα Υψηλής Τάσης της ΔΕΗ κλ.π), δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στην ποιότητα ζωής των κατοίκων της πρωτεύουσας.
8. Το ιστορικό κέντρο της Αθήνας εκποιείται πρόχειρα για αμφιλεγόμενη ανάπτυξη, εις βάρος του πρασίνου και της ενσωμάτωσης στην πόλη της πλούσιας ιστορικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς που αυτό εγκλείει (Φιλοπάππου, Ακαδημία Πλάτωνος, Μουσείο Ακρόπολης, Αγροτέρα Αρτέμιδα)
9. Η συγχώνευση των 29 Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών σε 13, στο όνομα της οικονομικής κρίσης, αποδεικνύει ότι πραγματικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον δεν υπάρχει από τους κυβερνώντες.
10. Η κατασκευή μεγάλων εμπορικών κέντρων τύπου MALL (Μαρούσι, Πειραιώς, Κάντζα κ.λπ.) λειτουργούν αφενός μεν ως μαγνήτες στα Ι.Χ. αφετέρου συμβάλλουν στο «θάνατο του εμποράκου» αλλά και στην απαξίωση των τοπικών κέντρων που μπορούν να γίνουν πυρήνες κοινωνικής ζωής και ανασυγκρότησης της γειτονιάς.
11. Σημαντικοί υγρότοποι της Αττικής δεν προστατεύονται και αφήνονται στο έλεος των βιομηχανιών, των κατασκευαστών και των μικρομεγάλων συμφερόντων, σε πολλές περιπτώσεις με τη συμμετοχή, την ευθύνη ή με παραλείψεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Βραυρώνα, Ωρωπός/ Εκβολές Ασωπού, Βουρκάρι, Λίμνη Κουμουνδούρου κ.λπ).
12. Η πολιτιστική και η αρχιτεκτονική κληρονομιά (ιδίως η νεότερη και τα βιομηχανικά μνημεία) δεν προστατεύεται επαρκώς.
Την Κυριακή 7 Ιουνίου θα γίνουν οι Ευρωεκλογές. Στην προεκλογική περίοδο ελάχιστα ειπώθηκαν για το περιβάλλον από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, και όσα ειπώθηκαν «για την πράσινη ανάπτυξη» δεν ήταν παρά μια σκέτη φιλολογία. Τα έργα τους και οι παραλήψεις τους το αποδεικνύουν. Προτεραιότητα των εκάστοτε κυβερνήσεων είναι η εξασφάλιση υπερκερδών στους μεγαλοκατακσευαστές, στους μεγαλέμπορους, στο βιομηχανοποιημένο τουρισμό κ.λπ. αδιαφορώντας για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.
Υπάρχει όμως ελπίδα, και αυτή η ελπίδα είναι τα ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΗΣ, οι πολίτες που οργανώνονται και αγωνίζονται με διάφορες μορφές δράσης, μέσα από επιτροπές, συλλόγους, συνελεύσεις συνοικιών, και συντονισμένα, με συνέπεια και με αλληλεγγύη υπερασπίζονται το αστικό και το φυσικό περιβάλλον, όχι μόνο την 5η Ιουνίου, αλλά κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή.

Αθήνα 3 Ιουνίου 2009

Η Συντονιστική Επιτροπή του Παναττικού Δικτύου Κινημάτων Πόλης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΙΓΑΛΕΩ

Γιά το Πειραιώτικο Βατοπανηγύρι πληροφορηθήκαμε από το Korydallos





6:00μμ Θυρανοιξία & Μέγας Εσπερινός υπό του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ εις την Ιερά Μονή Αγίων Πατέρων πλησίον Οικολογικού Πάρκου Σχιστού Περάματος.

Κυριακή 31 Μαίου 2009

7:30-10:00πμ Όρθος και Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ εις τον Καθεδρικόν Ι.Ν. Αγ. Νικολάου Νικαίας με τηλεοπτική κάλυψη από την ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

10:30πμ Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας των Αγίων Πατέρων.

Υ.Γ. για όποιον δεν κατάλαβε θα μας δείξεικι η tv!!!

Πράσινη οικονομία, ναι, αλλά πώς;

Από την χθεσινή Αυγή
του Γιώργου Ιωαννίδη
Πριν από λίγα χρόνια το αίτημα για πρασίνισμα της οικονομίας ακουγόταν ως κάτι το αλλοπρόσαλλο. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε την αναδιάταξη των παγκόσμιων ισορροπιών και την αποσταθεροποίηση ισχυρών και εδραιωμένων συμφερόντων (πετρελαϊκές εταιρείες, μεγάλες βιομηχανίες κ.λπ.). Το αίτημα για πράσινη οικονομία δεν περιοριζόταν στον τρόπο παραγωγής, επεκτεινόταν στην κλίμακα παραγωγής, στον τρόπο διάθεσης του προϊόντος, στο μοντέλο κατανάλωσης, με άλλα λόγια στο πρότυπο κοινωνικής ανάπτυξης. Γιʼ αυτό τον λόγο οι περισσότερο συνεπείς υποστηρικτές του «πράσινου δρόμου προς την ανάπτυξη» ήταν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, συνεπικουρούμενες από κόμματα μιας κάποιας αριστεράς με προνομιακή σχέση με το περιβαλλοντικό ζήτημα (ο ΣΥΝ αποτελεί τυπικό παράδειγμα). Γι' αυτό τον λόγο οι οργανώσεις και τα κόμματα αυτά υπερασπίστηκαν το πρωτόκολλο του Κιότο, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα συντηρητικό σχετικά κείμενο. Η μεγάλη σημασία του ήταν στον συμβολισμό. Το αίτημα ήταν «το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη», δηλαδή το αίτημα ήταν αριστερό. Μετά όμως ήρθε η οικονομική κρίση και η ύφεση.
Ένα από τα αποτελέσματα της κρίσης ήταν ότι έπληξε κάποια μεγάλα και σταθεροποιημένα μέχρι πρότινος συμφέροντα. Η ανάγκη για επενδύσεις στην «πραγματική οικονομία», που να μπορούν να δίνουν υψηλές αποδόσεις, στάθηκε ισχυρότερη από τις ισορροπίες του παρελθόντος και η πράσινη οικονομία υιοθετήθηκε από τη νέα αμερικανική κυβέρνηση αλλά και από το ΠΑΣΟΚ. Για να σωθεί ο καπιταλισμός, έπρεπε να γίνει πράσινος. Δεν γνωρίζω εάν η ανάδειξη της πράσινης οικονομίας σε «σωσίβιο του συστήματος» ήταν προκαθορισμένη ή όχι. Σε κάθε περίπτωση, είναι σίγουρο ότι κάποιον ρόλο έπαιξαν και οι αγώνες των πολιτών και των φιλοπεριβαλλοντικών κομμάτων (ως προς τη διαμόρφωση μιας γενικής κοινωνικής θετικής προδιάθεσης). Το ότι τελικά είναι η πράσινη οικονομία το σωσίβιο, συνιστά από μόνο του μια κάποια (μικρή) νίκη.
Μέσα σε αυτή τη μετατόπιση, εάν πάρουμε υπόψη τις ιδιαίτερες συγκυριακές συνθήκες που ισχύουν στην ελληνική περίπτωση (κρίση του δικομματισμού, έντονα περιβαλλοντικά προβλήματα, επιδείνωση της ποιότητας ζωής κ.λπ.), μπορούμε να κατανοήσουμε τη δημοσκοπική (και πιθανώς εκλογική) άνοιξη ενός νέου οικολογικού κόμματος. Η ύπαρξή του προφανώς είναι θετική, δεν φτάνει όμως. Δεν φτάνει γιατί και στην περίπτωση των Οικολόγων Πράσινων το κόμμα ακολουθεί τις εξελίξεις, δείχνοντας μια απροθυμία στο να τοποθετηθεί στα επίδικα ζητήματα που αυτές οι εξελίξεις γεννούν.
Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι απόλυτα ειλικρινές ως προς το ότι θα επιδιώξει μια πράσινη ανάπτυξη, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι μπορούν να παίξουν αποτελεσματικά τον ρόλο της οικολογικής συνείδησης της κοινωνίας (ή μιας κυβερνητικής πλειοψηφίας), ακόμα δηλαδή και εάν εφαρμοστεί στην πράξη η πράσινη οικονομία, παραμένει το κεντρικό ερώτημα: «από ποια οικονομικά υποκείμενα»;
Προφανώς το 2015 μπορεί το 20% ή και το 30% της παραγόμενης ενέργειας να είναι από ΑΠΕ. Ποιος όμως θα την παράγει; Εδώ τα πράγματα είναι κάπως «σκοτεινά» ως προς τον λόγο τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και των Οικολόγων Πράσινων. Εάν κρίνουμε από τη γενικότερη πολιτική τους τοποθέτηση και την ιδεολογική τους προδιάθεση, μάλλον το μοντέλο που θα επιλεγεί θα είναι μια ανάπτυξη στηριζόμενη στην αγορά, στις ΣΔΙΤ, στην ιδιωτική παραγωγή ενέργειας. Γιατί όμως αυτό να είναι αυτονόητο; Δεν θα μπορούσε ο παραγωγός αυτής της ενέργειας να είναι η ΔΕΗ ή ακόμη περισσότερο οι ΟΤΑ, έτσι ώστε τα έσοδα της εκμετάλλευσης να επιστρέφουν στην κοινωνία; Γιατί πρέπει να ξηλωθούν όλες οι καλλιέργειες προκειμένου να φυτευτούν ηλιοσυσσωρευτές, πράγμα που θα συμβεί εάν η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος αναπτυχθεί σε ατομική βάση; Τα πρώτα δείγματα τα έχουμε ήδη δει τόσο στο Ειδικό Χωροταξικό για την Ενέργεια, όπου στην αρχική εκδοχή του αναφερόταν ότι ΑΠΕ θα αναπτυχθούν όπου υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον (και όχι όπου το απαιτεί ο κεντρικός σχεδιασμός του συστήματος παραγωγής ενέργειας), τα έχουμε δει στην Κρήτη, όπου οι αγρότες διεκδικούν άδειες για να φυτέψουν φωτοβολταϊκά προκειμένου να πουλήσουν το ρεύμα στη ΔΕΗ, η οποία το αγοράζει ακριβότερα απʼ ό,τι το πουλάει στα νοικοκυριά, απ' ό,τι θα της κόστιζε να το παράγει η ίδια! Το ποιος θα παράγει την ενέργεια σχετίζεται άμεσα με την κατάληξη της κοινωνικής δαπάνης γι΄ αυτή. Θα είναι μια επιχείρηση συλλογικής ιδιοκτησίας όλων ή η τσέπη κάποιου μικρού ή μεγαλύτερου επιχειρηματία; Σε αυτά τα ζητήματα τα πράσινα κόμματα μας τα μασάνε. Αυτά τα ζητήματα για να τα απαντήσεις δεν φτάνει να είσαι οικολόγος, πρέπει να είσαι και αριστερός.

Ο Γ. Ιωαννίδης είναι οικονομολόγος

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης έφυγε....

Δυστυχώς η 26η Μαΐου του 2009 για τους συντρόφους, τους φίλους και συνεργάτες του
Μιχάλη Παπαγιαννάκη θα είναι μια μέρα μνήμης της απώλειας, ενός από τους «ευγενείς»,
μεγάλους πολιτικούς άνδρες του τόπου.
Αύριο 27 Μαΐου, στις 6 το απόγευμα θα αποχαιρετίσουμε τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη στο Δημοτικό Νεκροταφείο Καλλιθέας.
Επιθυμία της οικογένειας είναι να κατατεθούν δωρεές εις μνήμην αντί στεφάνων:
ΑΡ.ΣΗ. (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 132/884296-50),
ΑΥΓΗ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 155/470742-76),
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΚΕΘΕΑ(Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296028-11),
ΔΙΑΒΑΣΗ του ΚΕΘΕΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296034-62),
ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 080/480847-95)




Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα, στις 19 Αυγούστου 1941.
Σπούδασε Νομικά, Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες σε Αθήνα, Μονπελιέ και Παρίσι. Εργάστηκε ως καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού 2, στο Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων του Ορσαί και στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο του Μονπελλιέ.
Έκανε έρευνες και μελέτες πάνω στη μεσογειακή οικονομία, την ΕΟΚ, την Κινεζική αγροβιομηχανία, την αλιεία στην Ελλάδα και άλλες, για λογαριασμό της ΕΟΚ, της ΓΚΑΤΤ και του ΟΗΕ, από το 1967 ως το 1987.
Υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο και έχει συνεργαστεί και αρθρογραφήσει στο Βήμα, τον Οικονομικό Ταχυδρόμο, το Αντί, την Αυγή και τον Πολίτη. Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Ιταλικά.
Πολιτική
Ως το 1963 ήταν μέλος της ΕΔΑ. Κατά τη στρατιωτική χούντα (1967-1973) εντάχτηκε στη Δημοκρατική ‘Aμυνα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ καθώς επίσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Εθνικής Γραμματείας της. Εντάχθηκε στον Συνασπισμό έγινε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του καθώς και της Πολιτικής Γραμματείας του, υπεύθυνος του Τμήματος Οικολογία και Ποιότητα της Ζωής. Εξελέγη ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του ευρωεκλογές του 1989, του 1994 και του 1999. Στις εκλογές 2007 εκλέχθηκε Βουλευτής στη Β’ Αθηνών, τρίτος σε σταυρούς μέσα στο κόμμα του.

Η συνέντευξη του Μιχάλη Παπαγιαννάκη πριν 10 μέρες στην Αυγή με τίτλο :
"Μ.Παπαγιαννάκης: Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ βολεύονται από τη συζήτηση για τα σκάνδαλα "

Η βεβήλωση του Κορανίου από Αστυνομικό προκάλεσε την αγανάκτηση των μουσουλμάνων μεταναστών

Συνεχίζεται επεισοδιακά η κινητοποίηση των μουσουλμάνων μεταναστών



Πηγή
http://www.tvxs.gr/v12298

"Γόρδιος δεσμός" για το ΑΣΕΠ η μονιμοποίηση των συμβασιούχων

Αυτό τον τίτλο έχει σημερινό άρθρο της Αυγής γιά την ετήσια έκθεση του ΑΣΕΠ για το 2008




Μήνυμα προς την κυβέρνηση
Το ΑΣΕΠ εκφράζει τον έντονο προβληματισμό του για τη συνέχιση της κάλυψης θέσεων του δημοσίου τομέα με διαδικασίες που δεν του επιτρέπουν τον έλεγχο, αλλά και για τη δημοσίευση νόμων που το αφορούν χωρίς προηγούμενη έγκαιρη ενημέρωση, με αποτέλεσμα την πρόκληση μεγάλων καθυστερήσεων στη λειτουργία του. Στέλνει δε σαφές μήνυμα προς την κυβέρνηση και τους φορείς του Δημοσίου που προσπαθούν να περιορίσουν το ρόλο του καθιστώντας το διακοσμητικό, τονίζοντας ότι κατά τη συνταγματική επιταγή έχει την αρμοδιότητα ουσιαστικού ελέγχου ακόμη και στις περιπτώσεις που διατάξεις νόμου εκχωρούν στους φορείς τη διενέργεια των διαγωνισμών.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση, το ΑΣΕΠ το 2008 ολοκλήρωσε τις διαδικασίες πλήρωσης συνολικά 9.140 θέσεων τακτικού και επιστημονικού προσωπικού (4.161 μέσω διαγωνισμών που διεξάγονται από το ΑΣΕΠ και 4.979 μέσω διαγωνισμών φορέων που ελέγχονται από το ΑΣΕΠ) και 35.759 θέσεων εποχικού προσωπικού. Για πρώτη φορά διοργάνωσε το τεστ δεξιοτήτων, στο οποίο πήραν μέρος 103.530 άτομα. Επίσης, πραγματοποίησε 27 επιθεωρήσεις, σε 17 από τις οποίες διαπίστωσε ποινικές και πειθαρχικές ευθύνες. Πρόκειται για περιπτώσεις στην πλειονότητά τους παράνομων προσλήψεων και καθυστερήσεων στην ολοκλήρωση διαδικασιών σε προκηρύξεις και αφορούν κυρίως δήμους και δημοτικές επιχειρήσεις.
Η φωτογραφία και το κείμενο είναι από την Αυγή

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2009

«Μια ελπίδα ανθίζει…. Τα κινήματα πόλης»



Αγαπητοί συναγωνιστές,

Ένας χρόνος πέρασε από την προηγούμενη συνάντησή μας στον Άγιο Κοσμά. Στο διάστημα αυτό αναπτύχθηκαν μεγάλοι και μικροί αγώνες για την προστασία του αστικού και του φυσικού περιβάλλοντος, για τα δικαιώματα των πολιτών, για την υπεράσπιση των ακτών, για τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής και της πολιτιστική μας κληρονομιάς. Όλοι εμείς ξεχωριστά σαν φορείς ή άτομα, αλλά και συντονισμένα ως δίκτυο, συγκρουστήκαμε με οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, ήρθαμε αντιμέτωποι με τη διαπλοκή, αντέξαμε όμως & σε πολλές περιπτώσεις καταφέραμε μεγάλες ή μικρές νίκες.
Την Κυριακή 17 Μαΐου καλούμαστε να συμμετέχουμε στη συνέλευση των εταίρων του ΠΔΚΠ. Επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε τη συνέλευσή μας στην ιστορική πόλη της Ελευσίνας ως ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους αγώνες που αναπτύσσονται εκεί για την απορρύπανση της περιοχής αλλά και για την απόκρουση των νέων βιομηχανικών εγκαταστάσεων [επέκταση των ΕΛΠΕ (ΠΕΤΡΟΛΑ), εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας Χαλυβουργικής/ΔΕΗ κ.λπ].
Τα κινήματα πόλης και οι ενεργοί πολίτες καλούνται να παρουσιάσουν τα υλικά τους (αφίσες, εκδόσεις, παρεμβάσεις κ.λπ.) και να συμμετάσχουν:

1. Στην παρέμβαση δια θαλάσσης από το λιμάνι της Ελευσίνας, 12:00.

2. Στη συνέλευση του ΠΔΚΠ από 4:00 μ.μ. – 8:00 μ.μ.



Στη συνέλευση μεταξύ των άλλων θα ανταλλάξουμε εμπειρίες και θα χαράξουμε τους γενικούς άξονες δράσης για το επόμενο διάστημα. Μεταξύ των άλλων θεμάτων ιδιαίτερα θα συζητήσουμε για:

Την οργάνωση του ΠΔΚΠ και την λειτουργία της Συντονιστικής Επιτροπής.
Για το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας.
Τους αγώνες για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή.
Την αλληλεγγύη στους αγωνιστές & στις συλλογικότητες που δέχονται επιθέσεις.
Τους αγώνες για τους ορεινούς όγκους, τις ακτές, τα μεγάλα και τα μικρά πάρκα.
Τα μικρά και μεγάλα τοπικά προβλήματα.


H ΣΥΜΜΜΕΤΟΧΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ



Ενημερωνόμαστε – Συζητάμε – Συντονιζόμαστε – Δρούμε

Η Αλληλεγγύη είναι η δύναμη μας

Kορυδαλλός ,24 Απριλίου 1944, η γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής και η «έκρηξη της αποθήκης πυρομαχικών των Γερμανών στον «Στρατώνα» …

Ηρωικοί ΕΠΟΝίτες ενημερώνουν με το θρυλικό χωνί το λαό, την περίοδο της Κατοχής


Σαν σήμερα, πριν 65 χρόνια, στην γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής, οι Γερμανοί μετά την ήττα τους, προτίμησαν να πυρπολήσουν τον στρατώνα και τα πυρομαχικά, που είχαν στην σημερινή θέση της Πλατείας Ελευθερίου Βενιζέλου, παρά να τον αφήσουν στον ΕΛΑΣ. Από την έκκρηξη αυτή,κατά ένα περίεργο τρόπο, δεν υπήρξαν θύματα...
Να τι μας αφηγείται ο Βαγγέλης Μηνιώτης στην μαρτυρία του, που δημοσιεύθηκε στον Ριζοσπάστη, τον Δεκέμβριο του 2004.

Εργο του Γιάννη Στεφανίδη

" Καθ΄οδόν στη Στρατώνα
Το πρώτο διάστημα της κακούργας γερμανικής Κατοχής, στο στρατόπεδο «φιλοξενήθηκαν» Αγγλοι αιχμάλωτοι κι εμείς (πού να ξέραμε τη μετέπειτα συμπεριφορά της πατρίδας τους στα Δεκεμβριανά) τους πηγαίναμε, με κίνδυνο της ζωής μας, τσιγάρα και ό,τι άλλο μπορούσαμε να τους προσφέρουμε. Αργότερα, οι ξύλινοι θάλαμοι των νεοσυλλέκτων μεταβληθήκανε από τους κατακτητές σε αποθήκες πυρομαχικών παντός είδους και διαμετρήματος, από σφαίρες και χειροβομβίδες μέχρι τορπίλες που οι περίοικοι αποκαλούσαν «γουρούνες»! Κάποιες από αυτές κατά την ανατίναξη προσγειώθηκαν ολόγυρα στους δρόμους και τα σπίτια μαζί με ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς από τα σύνεργα του θανάτου και, ενώ όλα έγιναν εντελώς ξαφνικά και απροειδοποίητα, τη στιγμή των τρομερών εκρήξεων, δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα.
Αυτό συνέβη τον Απρίλη του 1944 και όλοι οι δρόμοι σε μεγάλη απόσταση είχαν σκεπαστεί με φλεγόμενα βλήματα. Θύματα και σοβαροί τραυματισμοί σημειώνονται μετά, όταν κάποιοι για να κερδίσουν κάποια χρήματα προσπαθούσαν να βγάλουν από τις λογής λογής βόμβες, την εκρηκτική τους ύλη. Πρέπει να σημειωθεί ότι ...το φιτίλι το άναψαν οι ίδιοι οι Γερμανοί, βλέποντας ότι δεν τους χωράει άλλο ο τόπος και προτίμησαν να τα ανατινάξουν, παρά να πέσουν στα χέρια του ΕΛΑΣ.
Στο σύνορο Κορυδαλλού και Νίκαιας, όπου μερικά παραβατικά παιδιά εκτρέπονται σε πράξεις βίας δι' ασήμαντον αφορμή, οι νέοι της Κατοχής ξεχώριζαν από τα σκόρπια πυρομαχικά της έκρηξης, εκείνα που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν στην οργάνωση της ΕΠΟΝ στις οδομαχίες με τους Γερμανοτσολιάδες. Ενας από τη μεγάλη παρέα, ο Γιάννης ο παραγκάς, τον λέγαμε έτσι για να τον ξεχωρίζουμε από τους άλλους Γιάννηδες επειδή έμενε σε παράγκα, τρύπωσε στη «στρατώνα», για να βρει κάτι καλύτερο από τα υλικά πολέμου που είχαν διασκορπιστεί ολόγυρα κι εκεί άφησε την τελευταία του πνοή από σφαίρα φρουρού. Ηταν ένα ξεχωριστό παιδί σε όλα και στην τόλμη του! Πηδούσε τις μάντρες, σαν γάτος σκαρφάλωνε στις κολόνες, στα δέντρα, οδηγούσε το φορτηγάκι του πατέρα του και καβαλούσε άλογα στον ιππόδρομο!
Ο αδελφός του ο Γιώργος, ενεργό μέλος κι εκείνος στην αντιστασιακή, εναντίον των κατακτητών και των συνεργατών τους, δράση, σκοτώθηκε στο μνημόσυνο των εκτελεσθέντων τη μέρα του Μπλόκου της Κοκκινιάς από σφαίρες πολυβόλου ταγματασφαλιτών, που ρίχτηκαν μέσα στο πλήθος, αδιακρίτως μετά από μερικούς μήνες. Ομως, η ιστορία του στρατώνα έχει και συνέχεια, ίσως άλλοτε επανέλθουμε στο χώρο αυτό."

Πηγή:Ριζοσπάστης

2 χρόνια πράξεις & παραλήψεις δεν εξαγνίζονται με ένα πανό

Και ο τίτλος και η φωτογραφία είναι από το blog korydallos.blogspot.com

Παναττικό Δίκτυο Κινηµάτων Πόλης και ενεργών πολιτών

Αθήνα 4/2/09
Το Παναττικό Δίκτυο Κινηµάτων Πόλης και ενεργών πολιτών διαπιστώνει:
Μεγάλες επιθέσεις στο φυσικό και αστικό περιβάλλον από το ΥΠΕΧΩΔΕ και το Δήµο της Αθήνας, µεγαλοεργολάβους κ.λπ.
Αυξάνονται οι αντιστάσεις των πολιτών, βελτιώνεται ο συντονισµός των κινηµάτων µε ποιοτικότερα και µονιµότερα χαρακτηριστικά
Την τελευταία περίοδο έχουν αυξηθεί οι επιθέσεις σε βάρος του φυσικού και του αστικού περιβάλλοντος, από τους µεγαλοεργολάβους και µεγαλοεπιχειρηµατίες, οι οποίοι δεν διστάζουν να απειλήσουν ή να εκβιάσουν, ενώ ταυτόχρονα εκµεταλλεύονται την οικονοµική κρίση και την ανεργία σαν µπαµπούλα για τους εργαζόµενους. Το ΥΠΕΧ�ΔΕ, και ένα τµήµα της τοπικής και νοµαρχιακής αυτοδιοίκησης µε προεξάρχοντα τον Πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ και δήµαρχο Αθηναίων κ.Νικήτα Κακλαµάνη, όχι µόνο ανέχεται αλλά και τις περισσότερες φορές διευκολύνει την τσιµεντοποίηση των πάντων, τη βεβήλωση του τοπίου (νέο χωροταξικό), την επέκταση βιοµηχανικών εγκαταστάσεων (επέκταση των ΕΛΠΕ Ελευσίνας-πρώην Πετρόλα), τη δηµιουργία νέων ενεργειακών µονάδων (Χαλυβουργική, Βουρκάρι), την κατασκευή µεγάλων εµπορικών κέντρων (Mall Βωβού στον Ελαιώνα, Μπόµπολα στην Κάτζα), τη δηµιουργία λιµανιού στο Σκαραµαγκά, την επιβάρυνση του κόλπου της Ελευσίνας µε 400 παροπλισµένα πλοία, κ.λπ.
Μεγάλες όµως επιθέσεις δέχονται και οι ορεινοί όγκοι της Αθήνας από τις διεκδικήσεις των Μονών και της εκκλησίας (Υµηττός, Πεντέλη, Ποικίλο Όρος, Πάρνηθα), από τις διανοίξεις νέων οδικών αρτηριών (Υµηττός, Ποικίλο), την εγκατάσταση των αυθαιρέτων και παράνοµων Κέντρων Διανοµής της ΔΕΗ στους πρόποδες του όρους Αιγάλεω στο Σχιστό Κορυδαλλου και στην ζώνη προστασίας Υµηττού (Ηλιούπολη-Αργυρούπολη),την τσιµεντοποίηση της Ανατολικής Πάρνηθας (Τεχνόπολις – Ακρόπολις), τη σκανδαλώδη επέκταση των εγκαταστάσεων του Καζίνο της Πάρνηθας και την εξαίρεση 62,5 στρεµµάτων από την αναδάσωση µετά την πυρκαγιά του 2007. Για την επέκταση του καζίνο και την εξαίρεση της αναδάσωσης έχουν προσφύγει στο ΣτΕ µέλη του ΠΔΚΠ.
Οι µικροί, αλλά τόσοι σηµαντικοί ελεύθεροι χώροι στην καρδιά της Αθήνας απειλούνται (Πάρκο Κύπρου, Άλσος Παγκρατίου, Φιλοπάππου κ.λπ.), η κυκλοφορία των πεζών και των ποδηλατών δυσχεραίνεται (το Μετρό δεν δέχεται τη µεταφορά ποδηλάτων), οι πλατείες και πρασιές έχουν καταληφθεί από τα τραπεζοκαθίσµατα, η υπαίθρια διαφήµιση επεκτείνεται παρανόµως, τα καταστήµατα της νύχτας επιβάλλουν τους «δικούς τους» κανόνες, κ.λπ. Όλα αυτά, σε συνδυασµό µε την ηχορύπανση, την αισθητική ρύπανση και την ηλεκτροµαγνητική ακτινοβολία (κεραίες κινητής τηλεφωνίας, Κέντρα Υψηλής Τάσης της ΔΕΗ* κλ.π), δηµιουργούν σοβαρά προβλήµατα και υπονοµεύουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων της Αθήνας αλλά και των άλλων δήµων στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας.
(*Οι πολίτες του Κορυδαλλού δικαιώθηκαν πανηγυρικά από το Συµβούλιο Επικρατείας που έκρινε ότι το Κέντρο Διανοµής της ΔΕΗ στο Σχιστό Κορυδαλλού πρέπει να κατεδαφιστεί ως αυθαίρετο και παράνοµο).
Από την άλλη πλευρά µεγάλοι χώροι όπως το Ελληνικό, το Γουδή, ο Ελαιώνας, τα Στρατόπεδα, κ.λπ. µένουν αναξιοποίητα, ενώ το αίτηµα των πολιτών είναι να γίνουν Μητροπολιτικά πάρκα µε κύριο χαρακτηριστικό το υψηλό πράσινο, την ήπια ψυχαγωγία και την ερασιτεχνική άθληση. Οι πολίτες του Πειραιά µε τις συλλογικότητες τους αγωνίζονται για την ολοκλήρωση της απαλλοτρίωσης των οικοπέδων ΧΡ�ΠΕΙ στο Νέο Φάληρο και την αποτροπή κάθε οικοδόµησης σε αυτόν τον χαρακτηρισµένο χώρο
πρασίνου για τη δηµιουργία ενιαίου άλσους στα Λιπάσµατα της Δραπετσώνας.
Το θαλάσσιο µέτωπο κατά µήκος της Λ. Ποσειδώνος δεν αναδεικνύεται, ενώ πολλές παραλίες παραµένουν «ιδιωτικές» και µη προσβάσιµες στους πολίτες. Οι επιθεωρητές περιβάλλοντος του ΥΠΕΧ�ΔΕ παρά το γεγονός ότι δέχονται δεκάδες καταγγελίες για ρύπανση από πολίτες κ.λπ. φαίνεται ότι αρκούνται να κοινοποιούν τις απαντήσεις που δίνουν οι ίδιες οι βιοµηχανίες προς τους καταγγέλλοντες (π.χ. ΕΛΠΕ Ασπροπύργου για δυσοσµία).
Παράλληλα όµως µε τις επιθέσεις του ΥΠΕΧ�ΔΕ, µεγαλοεργολάβων, µεγαλοεπιχειρηµατιών στο αστικό και φυσικό περιβάλλον αυξάνονται, ως αντίδοτο, και οι αντιστάσεις των πολιτών. Νέα κινήµατα εµφανίζονται σε όλη την Αθήνα, τα οποία συντονίζουν τους αγώνες τους, γιατί έχουν ως αρχή την αλληλεγγύη και γιατί γνωρίζουν ότι η υπεράσπιση της ποιότητας ζωής στο λεκανοπέδιο είναι υπόθεση όλων µας. Ο αγώνας των πολιτών και των κινηµάτων πόλης είναι πολύµορφος και συνδυάζει τις κινητοποιήσεις, τις διαδηλώσεις, τη νοµική και τεχνική στήριξη (Ελαιώνας, Ελληνικό, Πάρκο Κύπρου, Φιλοπάππου), προσφυγές στη δικαιοσύνη και στο Συµβούλιο της Επικρατείας.
Οµάδες πολιτών µε ειδικό ενδιαφέρον για το φυσικό και το δοµηµένο περιβάλλον,
όπως π.χ. η µη κερδοσκοπική εταιρεία MOnuMENTA, υπερασπίζουν µε επιτυχία την αρχιτεκτονική µας κληρονοµιά από την κατεδάφιση, όπως τα δύο νεοκλασικά κτήρια στις οδούς Χατζηχρήστου και Μακρυγιάννη, Χατζηχρήστου και Μητσαίων πίσω από το νέο Μουσείο Ακρόπολης, το αξιόλογο κτήριο στην οδό Ραβινέ 15 στο Κολωνάκι, τις προσφυγικές πολυκατοικίες στη Λ. Αλεξάνδρας κ.α.
Σε πολλές περιπτώσεις ο αγώνας των πολιτών για την υπεράσπιση του αστικού και του φυσικού περιβάλλοντος συνδυάζεται µε την υπεράσπιση του δικαιώµατος να ασκήσουν τα Συνταγµατικά τους δικαιώµατα (π.χ. Ελαιώνας) και πολλές φορές τυγχάνουν ευρύτερης στήριξης από επιστηµονικούς και επαγγελµατικούς φορείς (ΤΕΕ, ΔΣΑ κ.λπ).
Το ΠΔΚΠ καλεί τους πολίτες και τα κινήµατα να συντονίσουν τις δράσεις τους και να ενισχύσουν µε όλα τα µέσα τους µικρούς και µεγάλους αγώνες που αναπτύσσονται για την υπεράσπιση του αστικού και του φυσικού περιβάλλοντος, για την υπεράσπιση της ποιότητας ζωής και των Συνταγµατικών µας δικαιωµάτων.

Το Παναττικό Δίκτυο Κινημάτων Πόλης και Ενεργών Πολιτών καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 2/2,έξω από το Δημαρχείο Αθήνας ,Πλατεία Κοτζιά

Ο αυταρχισμός και τα εργολαβικά συμφέροντα δεν θα περάσουν.

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου, από τις 2 μ.μ. μέχρι το βράδυ,
όλοι και όλες έξω από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας.

Αφορμή της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας αποτελούν το έγκλημα στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων και οι επιθέσεις που δέχτηκαν η Επιτροπή Πολιτών για τη Διάσωση του Ελαιώνα και οι πολίτες που προσέφυγαν στο ΣτΕ για το Mall Βωβού στο Βοτανικό.
Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Είναι η μεγάλη και συντονισμένη επίθεση που δέχεται το περιβάλλον και οι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι με τις ευλογίες κυβέρνησης, αντιπολίτευσης, δημάρχου και επιχειρηματιών.

Η συγκέντρωση θα ξεκινήσει στις 2 το μεσημέρι. Η παρουσία μας όμως θα κρατήσει ώρες, καθ' όλη τη διάρκεια του δημοτικού συμβουλίου μέχρι τις 8 το βράδυ.

Καλούμε όλες τις κινήσεις, ομάδες και πολίτες, άσχετα με το αν συμμετέχουν ή όχι στο Παναττικό δίκτυο, να έρθουν και να πλαισιώσουν τη διαμαρτυρία.
Mε πανό και πικέτες, για τα θέματα που θέλουν να αναδείξουν, όποια ώρα μπορούν (λόγω του εργάσιμου της ημέρας) .
Θα είμαστε όλοι και όλες εκεί.

Αναδημοσίευση από το blog Korydallos

Δήμαρχε, ΓΙΑΤΙ;
Χειριζόμενη από απόσταση περιστρεφόμενη κάμερα παρακολούθησης 360ο στο προαύλιο του «Δημοτικού Γυμναστηρίου του Δήμου Κορυδαλλού» κι ακόμη χειρότερα ακριβώς δίπλα και σε τέτοιο ύψος ώστε να μπορεί να εποπτεύει και πολύ πιθανόν να καταγράφει και το προαύλιο «Λυκείου» (πρώην ΕΠΛ) με τους μαθητές του.




17.12.08




Δήμαρχε ποιος χειρίζεται αυτή/τές τις κάμερες στο Δημοτικό Γυμναστήριο της πόλης μας;

Δήμαρχε που βρίσκεται το control room της/των καμερών και πως εποπτεύονται οι χειριστές τους;

Δήμαρχε από πια Νομοθεσία διέπεται-επιτρέπεται η ύπαρξη και λειτουργία της/τους;

Δήμαρχε υπήρξε χρήση και καταγραφή ή όχι τις μέρες των κοινητοποιήσεων των μαθητων στην πόλης μας;

Δήμαρχε δεν υπάρχει ούτε σήμανση ούτε πληροφόρηση στο Δημοτικό Γυμναστήριο γι αυτήν την/τις κάμερες ΓΙΑΤΙ;


Υ.Γ.1 Προς Αντιδήμαρχο, που χθες ξεροστάλιαζε όλο μεσημέρι στους δημοσιογράφους του Πειραϊκού στον καφενέ δίπλα στο Δημαρχείο, με την ελπίδα να προβληθεί: Μην άγχεσαι σε λίγο καιρό σε βλέπουμε να σε κυνηγούν αυτοί κι εσύ να τρέχεις να κρυφτείς.
Υ.Γ.2 Παρακαλείσθε οι άνω των 18 μην μπαίνετε μπροστά στα πλάνα με την ελπίδα να σας δείξουν, αν ήθελαν εσάς θα ερχόντουσαν στα γραφεία σας, αυτές οι μέρες ανήκουν στα παιδιά κι όχι σε ‘Βαμπίρ & Βρικόλακες’.

"Το μελάνι φωνάζει. Η 17η Νοέμβρη στη λογοτεχνία"

Χθές,η Κυριακάτικη Αυγή δημοσίευσε στα Ενθέματα ένα δισέλιδο αφιέρωμα με ποιήματα και πεζά γιά το Πολυτεχνείο με βασικό βοήθημα τον τόμο "Το μελάνι φωνάζει.Η 17η Νοέμβρη στη λογοτεχνία",εισαγωγή και ανθολόγηση Ηλίας Γκρης,Μεταίχμιο,Αθήνα 2003.
Απ΄αυτό το εξαιρετικό αφιέρωμα επιλέγουμε όσα γράφτηκαν κοντά στα γεγονότα,γιατί γιά μας τα τριαπέντε χρόνια από τότε είναι σχεδόν ολόκληρη η ζωή μας ...και είναι πολύ λίγα γιά να πάρουμε σύνταξη...



Φοβάμαι
Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία -μεσούντος κάποιου Ιουλίου-
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
"Δώστε τη χούντα στο λαό".
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλείναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και "απόψεις".
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμη περισσότερο.

Μανόλης ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ



Ο έφηβος των Αθηνών

Είμαι ο Διομήδης -- ο έφηβος των Αθηνών
που έθαψα με της καρδιάς μου το αίμα
την τρανή κραυγή της λευτεριάς
τραγουδώντας την και αποχαιρετώντας.
Γιάννης ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ
(επίγραμμα στον Διομήδη Κομνηνό)


Δοκίμιο '73-'74

Τα πρώτα σπέρματα του πανικού σκορπίστηκαν εντάξει στην οδό Στουρνάρα αριστερότερα Αχαρνών. Δικά μας πρόσωπα Α-14 και Β-22 πρωτοστατούν. Κατέρχονται πολλοί σε χωριστές ομάδες - καταγράψατε. Και τώρα προσοχή στη ρυθμική κλιμάκωση προϊόντος ώστε. Καλώδια και πομποί σε θέσεις ασφαλείς να διαχωρίζονται οι φωνές. Τομείς προτεραιότητος τομείς εμπιστοσύνης. Τα περισκόπια να εισχωρήσουνε στο μέσα κύκλωμα αθορύβως. Ένταση στα συνθήματα κυρίως μετά τις τέσσερες το απόγευμα. Κανόνας. Στην επιφάνεια τίποτε να μην πυρακτωθεί. Γρήγορος χειρισμός των οπτικών μηχανημάτων. Και σταθερότητα και ψυχραιμία. Το νούμερο 334 να φύγει απ' τον εξώστη 7 να πάει απέναντι στο 3 αριστερό παράθυρο. Όλα τα πρόσωπα στο μισοσκόταδο τονίζω μισισκόταδο. Συντονισμός σε κάθε κίνηση. Δράση κι αντίδραση και προπαντός επικρουστήρες. Σωστό σημάδι και όχι στο μηδέν. Να φαγωθεί με κάθε τρόπο εκείνο το έψιλο + κάππα ευκίνητο κι ανήσυχο. Ν' ανατραπεί με γρήγορους φορείς το Ιώτα και το Ψι. Συμπλέξατε κι αποσυμπλέξατε. Η νύχτα αυτή να γίνει αφετηρία - πραγματικότητα των άλλων πραγματικοτήτων ώστε.
Τάκης ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
(αποσπάσματα την ενότητα "Δοκίμιο '73-'74" του έργου Το Χρονικό, Κέδρος, Αθήνα 1975)

Νοέμβρης του '77
Στη Β.Μ.

Φυσάει ακόμη στα στενά περάσματα
δεν είναι άνεμος αυτό
ένα ρίγος
σέρνεται σύρριζα στον τοίχο
με τις ξεφτισμένες αφίσες
τα λαβωμένα συνθήματα
ένα ρίγος
αναδεύει χάρτινους σωρούς
στις κόχες των πεζοδρομίων.

Δεν θα ταχύνω το βήμα
δεν θ' αποτρέψω το βλέμμα~
με άλλα λόγια
δεν πρόκειται ν' αλλάξω δρομολόγιο.

Αμαλία ΤΣΑΚΝΙΑ
(πό τη συλλογή Αφύλακτη διάβαση, Κέδρος, Αθήνα1978)